Nieuwsberichten & vlogs FarmersDirect Coffee

Op deze pagina vind je nieuws en interessante artikelen van FarmersDirect Coffee. Klik op 'lees meer' om het hele artikel te bekijken. Ook vind je hier de prachtige en interessante vlogs van Ward de Groote, voor de meest recente: klik hier.

 

Heb je naar aanleiding van één van onze artikelen een vraag of opmerking. Neem dan contact met ons op via onderstaande knop.

Contact

Ooit ‘mister Perla’, vandaag de dag Farmers Direct

Ward de Groote was jaren geleden directeur van Ahold Coffee Company. En medeinitiatiefnemer van Utz. Hij had de koffiehandel al lang verlaten. Maar nu ‘zit hij toch weer in de koffie’. Bij Farmers Direct Coffee, een producent die koffieboeren als aandeelhouder heeft.
Door: Gé Lommen Foto: Ron Offermans



Ooit stond hij op een kruispunt. Hij kon dáár gaan werken, maar ook dáár. Hij twijfelde. En hij koos voor een baan in de koffiehandel. Bij Marvelo. Dat was toen nog de naam van wat vandaag de dag Ahold Delhaize Coffee Company is. Hij zou er aan de slag gaan als inkoper. En iemand zei hem: “Als je maar weet dat koffie na jaren in je bloed gaat zitten.” Van eind jaren tachtig tot 2008 werkte hij bij Marvelo, naderhand Ahold Coffee Company, van 2001 t/m 2008 als directeur. Daarna zei hij de koffiewereld vaarwel, maar het bleek achteraf een ‘tot ziens’. Want nu is hij werkzaam bij Farmers Direct Coffee. Initiatief[1]nemers Cees Homburg en Roland de Koning polsten hem eerst vanwege zijn koffiehandelskennis, maar De Groote gaf niet zomaar die kennis weg, hij wilde meteen meedoen. “Na jaren dacht ik nog steeds na over de beste manier van koffie produceren, zo duurzaam mogelijk en met de beste opbrengsten voor de koffieboeren, en daar bedoel ik niet alleen hun inkomsten mee, maar ook het maximaliseren van hun oogst. Het heeft me niet losgelaten.”

Nu is De Groote de hoogste productverantwoordelijke bij Farmers Direct Coffee: ‘coo’, chief operating officer. Wat is het doel van Farmers Direct? Zoveel mogelijk koffie verkopen, natuurlijk. Maar op een andere manier dan vele andere koffieproducen[1]ten. Want: zo duurzaam mogelijk, zo ‘fair-trade’- achtig mogelijk, en zo transparant mogelijk voor iedereen die in die ‘koffieketen’ betrokken is.

Zo duurzaam mogelijk?
“Dat betekent in dit geval: met zoveel mogelijk opbrengst of anders zoveel mogelijk kostenreductie, om die marge voor de boer te vergroten. Maar: ook moet de grond waar hij of zij op verbouwt, niet uitgeput raken. En er is al herhaaldelijk op gewezen dat als de klimaatverandering verder doorzet, veel van het huidige wereldwijde koffie-areaal over dertig jaar niet meer geschikt zal zijn voor de teelt van koffiebonen.”

Zo eerlijk mogelijk?
“Dat betekent: de marge van onze boeren verbeteren door hen te helpen om hun opbrengst te vergroten en/of hun kostprijs te verlagen, om zo[1]doende een gezonde en duurzame bedrijfsvoering te realiseren. ‘Living wages’ is het uitgangspunt: dat houdt in dat de boeren in ontwikkelingslanden een ‘leefbaar loon’ krijgen. Met inkomsten die hoog genoeg zijn om bijvoorbeeld scholing voor hun kinderen te kunnen initiëren of betalen. Of om de leefomgeving te verbeteren. Maar ook om de financiën te hebben om te investeren in hun plantages: omwille van betere productiemethoden en dus meer zekerheid op een succesvolle oogst. Of om te investeren in middelen waarmee je je productiekosten omlaag krijgt. Waardoor er voor hen weer meer marge overblijft.”

Zo transparant mogelijk?
“Via blockchain bijvoorbeeld. Alle informatie uit die hele productie- en distributieketen, vervat in een informatiedrager voor alle betrokkenen in die keten. Elk detail over de koffiebonen van de toeleveringsketen zit in die blockchain. Elke transactie zit erin en elk detail van die transactie. De boer kan het zien, de supermarktketen die die koffie verkoopt kan het zien. Geen schimmige grondstoffenhandel. En dan nog dit: de boeren en de coöperaties die aan ons leveren, zijn in totaal voor 49% aandeelhouder bij ons. Dat maakt het businessmodel natuurlijk wel even anders.”

Waarom hebben zij eigenlijk niet meer dan 49%? Cees Homburg, Roland de Koning en u hebben in totaal 51%. Dat klinkt alsof jullie het ideaal deels weer onderuit halen.
“En toch moet het zo. De holding is 51% eigenaar en bestaat uit een team van aandeelhouders met verschillende expertises. Daar zijn drie redenen voor. Allereerst zou de besluitvorming zeer traag kunnen worden met alle koffieboeren als collectieve meerderheid binnen het bedrijf. Ten tweede – en dit klinkt best hard, maar het is wel belangrijk – als de boeren de meerderheid vormen van Farmers Direct, zouden zij in principe kunnen besluiten op welk moment, hoeveel koffie en aan welke klant wij leveren. Als ik als koffie-afnemer aan een koffieboer op donderdag vraag of ik koffiebonen van hem kan kopen, in een situatie van stijgende wereldmarktprijzen, zegt hij nee tegen mij. Want hij wacht tot ik morgen terugkom en dan kan hij een hogere prijs vragen. Dat is wel te begrijpen, maar zo kun je als koffieleverancier geen klantenkring opbouwen. We willen dat zij zoveel mogelijk kunnen verdienen en hebben hen daarom voor 49% aandeelhouder gemaakt, maar wij willen niet dat zij ons overrulen als wij een koffieklant optimaal van dienst willen zijn. Want – zeggen wij – ‘een eerlijke prijs’, dat is uiteraard een ideaal voor de koffieboer, maar dat moet ook voor de afnemer een uitgangspunt zijn als die met ons in zee wil. Het moet niet zo zijn dat een supermarktketen te veel betaalt, omdat onze aandeelhouders dat erdoorheen gedrukt hebben. Daarnaast is er nog een kwestie van ‘governance'.

Alle financiële instellingen willen vandaag de dag alles maar dan ook alles weten van die aandeel[1]houders, om financiële delicten als witwassen te voorkomen. Daarom zit die 49% in een stichting administratiekantoor. We hebben het over boeren en plantage-exploitanten van Guatemala tot Brazilië tot Ethiopië tot Vietnam. Als al deze koffieboeren samen een meerderheid zouden vormen, zouden we ten opzichte van banken etc. twee derde van onze tijd bezig zijn met de vraag of de informatie over onze boeren klopt. Dat zou financieel-administratieve waanzin zijn.”

Wie is de afnemer van Farmers Direct? Of moet ik denken aan potentiële klanten in de toekomst?
“Ja, momenteel hebben we contracten met onder andere Boni, Makro en Metro in Oostenrijk, de levering start pas in januari. Daarnaast zijn we aan het zoeken naar nieuwe afnemers, en dan gaan we ook onze schaal vergroten. Ik denk vooral aan fastfoodketens en supermarktketens die geen koffieproductie in huis hebben.”

Zou ‘uw vroegere’ Ahold Delhaize Coffee Company ook klant kunnen worden? Dat is natuurlijk wél eigen productie…
“Bij Ahold Coffee Company hebben we destijds het Utz Certified-keurmerk opgezet, juist om een samenwerkingsvorm met de boeren op te zetten. Een samenwerking met Farmers Direct zou betekenen dat Ahold Delhaize Coffee Company weer rechtstreeks met de boeren samenwerkt. De nadruk zal dan liggen op de gewenste kwaliteit en een goede beschikbaarheid, omdat de relatie gebaseerd zal zijn op langdurige overeenkomsten met de koffietelers. En verder volledige transparantie via onze blockchain en op niet al te lange termijn volledig zicht op de productiemethoden en de werkelijke footprint van iedere kilo koffie. Met andere woorden, meer regie over de keten, met of zonder eigen productie.”

Grote koffieproducenten zeggen allemaal veel werk te maken van de verduurzaming van de koffieproductie en een beter leven en loon van hun koffieboeren. Is Farmers Direct anders dan Jacobs Douwe Egberts, Nestlé etc.?
“Jacobs Douwe Egberts, Mondelez en ook Ahold Delhaize Coffee Company doen niet wat wij doen. Wij bieden inzicht in de keten, transparantie, mede-eigenaarschap en eerlijke handel. Andere producenten hanteren meerdere onder[1]delen, maar niet zo volledig als wij. Zo koopt Nestlé wel rechtstreeks bij boeren in en vraagt het om verduurzaming voor de Nespressokoffie, maar Nestlé werkt niet aan een benchmarksysteem voor de boeren en zeker niet aan een coöperatie met boeren als mede-eigenaar. Eigenlijk hopen wij dat JDE, Nestlé en anderen ons voorbeeld zullen volgen.”

Koffiebonen, drones, benchmarken
Wat maakt zijn werk voor Farmers Direct zo bijzonder, in de ogen van De Groote zelf? Nou, bijvoorbeeld dit: “Ik was laatst in Brazilië bij twee koffieplantages. Bij de eerste plantage, geleid door een vrouw, bleken de mensen alle landbouw- en alle weerdata te verzamelen door middel van drones. De bodemgesteldheid, de neerslag, alles, maar echt alles werd bijgehouden. Dat is een volstrekt ander beeld dan koffieboeren die geen geld hebben om te investeren in productie- of kwaliteitsverbetering. Bij de tweede plantage: geen drones, maar wel een uitgebreid en gedetailleerd systeem van informatie in excelbestanden, over alles wat je zou moeten en willen weten, bodemgesteldheid, kosten per dag per hectare, CO2-footprint… en: die gegevens werden gebenchmarkt met andere plantages. Ook hier weer: niks armoedig gedoe en koffie verbouwen met alleen intuïtie en een mentaliteit van ‘we maken er maar het beste van’.

Management, data, beslissingen op basis van data. Beter kun je het je niet wensen. Deze koffieboeren zijn aandeelhouder bij Farmers Direct Coffee. Zij kunnen zelf calculeren, zelf bepalen in hoeverre zij de opbrengsten van hun plantage kunnen verbeteren of kosten kunnen verminderen. En tegelijk zorgen zij ervoor dat ze de bodem van hun plantages niet uitputten en ze niet verder moeten ontbossen om de exploitatie rond te krijgen. Eerlijk gezegd, ik kan nou niet zeggen dat ik na al die jaren opeens weer elke week vrolijk een vliegtuig in stap om weer ’s naar Brazilië of Vietnam te vliegen… Maar bij deze twee plantages: ja, dan zie je echt vooruitgang en dat geeft een enorme voldoening. De koffie van díe mensen wil ik graag op de markt brengen. In collectief verband ben je sterker en kun je optimaal gebruik maken van de landbouwgronden en de productie veel beter afstemmen op de vraag van klanten. Maar het kan ook een keerzijde hebben. Je ziet ook wel eens dat een koffieboer of -plantage ondanks alle kennis en kunde niet vooruitkomt. Waarom? Soms moet je gewoonweg concluderen dat de grond waar zij koffie op verbouwen, niet geschikt is. Vergelijk het met wijnranken op een bodem die niet of nauwelijks kalk heeft. In het geval van koffie zul je dan altijd een trukendoos moeten hanteren om van die bonen bij het branden en blenden nog iets te maken. Dan zeg ik liever: als de regeneratieve teelt en onze adviezen op basis van benchmarkgegevens ook niet tot de gewenste resultaten leiden, dan: ‘sorry, beste mensen, maar ga iets anders op deze grond verbouwen.’ Ook dat is eerlijk omgaan met boeren en plantages.

FoodPersonality - november 2021